„Archiwum ludzkich dusz”
Teatr seminaryjny Kijowskiego Seminarium Duchownego Trzech Świętych UGKC zaprasza na spektakl!
„Archiwum ludzkich dusz” to wyjątkowa inscenizacja teatralna, poruszająca głębię ludzkiego serca, temat wyboru, pamięci oraz prawdziwej istoty
„Archiwum ludzkich dusz” to wyjątkowa inscenizacja teatralna, poruszająca głębię ludzkiego serca, temat wyboru, pamięci oraz prawdziwej istoty
człowieka.
18 czerwca 2026 r.
19:00
Sala teatralna
Życie to skomplikowana „sprawa”. Ci, którzy uważają je wyłącznie za przyjemność i nieustannie dążą do wygody, żyją w iluzji. Prawda bywa ciężka, ale tylko ona jest w stanie wyzwolić nas z błąkania się. Prawda może sprawiać ból, ale ten ból jest dowodem na to, że wciąż żyjemy, że oddychamy i mamy siłę, by coś zmienić. Z prawdą się nie dyskutuje: albo ją akceptujemy, albo przed nią uciekamy, próbując ją stłumić lub uniknąć spotkania. Ale czy dzięki temu staje się łatwiej?
Wyobraźcie sobie miejsce, w którym przechowywane są najcenniejsze rzeczy, jakie człowiek jest w stanie oddać. Nie są to zabytkowe zegarki ani rarytasy z XVII wieku. Tutaj spoczywają marzenia, wspomnienia, pamięć… A gdzieś na odległym magazynie, na trzeciej półce od góry, pokryte kurzem leży czyjeś sumienie. Ci, którzy byli w takich archiwach, mówią, że między regałami można dostrzec nawet ludzkie dusze, a najstraszniejsze jest to, że nagle rozpoznaje się tam coś swojego.
Niektórzy uważają za nieszczęśliwych tych, którzy pozostawili na tych półkach część siebie. Jedni ich żałują, inni współczują, jeszcze inni – krytykują. Jednak prawda jest taka, że nikt nie trafia tam przypadkowo. Każdy dokonał swojego wyboru.
Ale przybycie do takiego miejsca – to jeszcze nie wyrok. Nawet pozostawienie tam tego, co najcenniejsze – to jeszcze nie koniec. Bo zawsze pozostaje wybór… i Miłosierny Ojciec, który czeka na powrót każdej duszy.
Wyobraźcie sobie miejsce, w którym przechowywane są najcenniejsze rzeczy, jakie człowiek jest w stanie oddać. Nie są to zabytkowe zegarki ani rarytasy z XVII wieku. Tutaj spoczywają marzenia, wspomnienia, pamięć… A gdzieś na odległym magazynie, na trzeciej półce od góry, pokryte kurzem leży czyjeś sumienie. Ci, którzy byli w takich archiwach, mówią, że między regałami można dostrzec nawet ludzkie dusze, a najstraszniejsze jest to, że nagle rozpoznaje się tam coś swojego.
Niektórzy uważają za nieszczęśliwych tych, którzy pozostawili na tych półkach część siebie. Jedni ich żałują, inni współczują, jeszcze inni – krytykują. Jednak prawda jest taka, że nikt nie trafia tam przypadkowo. Każdy dokonał swojego wyboru.
Ale przybycie do takiego miejsca – to jeszcze nie wyrok. Nawet pozostawienie tam tego, co najcenniejsze – to jeszcze nie koniec. Bo zawsze pozostaje wybór… i Miłosierny Ojciec, który czeka na powrót każdej duszy.
